SLACHTOFFERCHAT.be

Fantastisch initiatief. In mijn werk als galerie-houdster en ook cursus-begeleider kom ik vaak in gesprekken tegen wat een frustraties er nog leven bij de mensen.
Wat fijn dat jullie het voor die doelgroep willen opnemen.
Succes

E. Govaers

Eindelijk iets dat aansluit bij de (nieuwe) leefwereld van zoveel jongeren én volwassenen. Ik geloof dat hier echt een hele grote behoefte aan bestaat.
Veel succes met dit initiatief!!

Eric, Hasselt

Prachtig dat zoiets tenminste ook bestaat op het internet, en als het effectief kan werken, destemeer! (Overtuigend dat zowel hulpverlener als hulpvragende dit samen in de hand moeten hebben)
Zo'n sites zouden OVERAL moeten gratis :) gepromoot worden.

Gefeliciteerd,
Prima initiatief!!! Eigentijds, snel en zinnig.
Ik denk en hoop dat jullie voor velen de drempel wegnemen om over deze vaak moeilijke onderwerpen in gesprek te gaan.

Alphonse Franssen

amai, het zit goed ineen zeg!!!
mijn complimenten,
er is denk ik heel veel nood aan dit soort initiatieven,
veel succes!

Freya Van den Bossche

keep up the good work!

filip

Hoi, ben christel, zit met een enorm probleem die denk ik niet meer op te lossen is, en dat maakt het Leven voor mij Ondraaglijk!! Reeds drie jaar zit ik in een vechtscheiding, die ik niet wilde en waar ik alles aan deed om dit te voorkomen. Mijn leven was onmenselijk geworden , en na jaren van psychisch en fysisch geweld vluchtte ik het huis uit...De kinderen waren vele keren getuige van dit alles , en raar maar waar ze keerden zich volledig tegen mij!! Ik zocht en zoek nog altijd om een gesprek met hen , maar ze keren zich volledig tegen mij onder invloed van mijn man. Lange tijd kon ik ertegen en ervoor vechten maar nu is mijn energie op, kan het niet meer aan!! Blij dat ik deze site toevallig (via de krant) ontdekte, en de gevolgen van ......nu zelf nog kan lezen. Wie ...wat en hoe raak ik hier uit. Een moegevochten moeder. Groetjes en doe zo voort! Prachtige site

Christel

Beste Christel, Bedankt voor je reactie. Je hebt er heel goed aan gedaan met ons contact op te nemen en graag zouden wij je uitnodigen voor een gesprek online. Zoals je waarschijnlijk al hebt gelezen, zijn we een groep vrijwilligers waar je volledig anoniem je verhaal kan vertellen en die je zullen ondersteunen. Je hebt je situatie al kort geschets, maar misschien kunnen we samen eens nagaan wat mogelijkheden zijn. Vanavond ben ik online van 19.30 u tot 21.30 u. De chatagenda bevindt zich op onze site. Wanneer je liever per mail communiceert kan dit ook. Ook de e-mailadressen van de verschillende contactpersonen staan onder de rubriek 'chatagenda'. Groetjes ,

Pluto

Wie kan me informatie doorgeven i.v.m.suïcidepogingen van dementerende bejaarden?

Carmen

Beste Carmen,Ik kan je niet direct helpen op je concrete vraag maar kan je wel het telefoonnummer en URL geven van het Expertisecentrum Dementie : 070-224.777 of www.ecd-Vlaanderen.be . Hopelijk kunnen ze je daar verder helpen.

Signus

Hallo,ik ben via teleonthaal hier terecht gekomen...Ik ben blij dat ik nu toch kan "praten"over mezelf..niet tegenover iemand,want ik schaam mij...ik heb mijn mama verloren ..Mijn pa heeft haar van het leven ontnomen en ik kan het niet verwerken,kan het geen plaats geven,kan haar niet loslaten,weet niet hoe.Ik ben door dit alles enorm geblokeerd,in alles;zoek uitvluchten,doe dingen..ik moet hier uit zien te geraken...Ik moet..ik weet alleen niet hoe...weet niks meer

Hopeloos geval

Goed dat deze site en chatmogelijkheid is opgericht,ik ben sinds kort met jullie in gesprek en merk dat ik stukje bij beetje mezelf wat terug vind. Ik wil in het bijzonder Sirius bedanken ze heeft mij al een aardig duw in de goede richting gegeven en ik denk dat ik er echt uit ga komen.

hallo kweet niet goed hoe ik het kan uitleggen...kan ik in contact komen met mensen die net zoals ik jaren gechanteerd geweest zijn en gedwongen in de prostitutie zaten.toen ik het niet meer aankon heb ik zelfmoordpoging gedaan maar mijn oudste dochter heeft mij op tijd gevonden.nu ben ik echt gelukkig met een lieve man maar die nachtmerries zijn verschrikkelijk.ik was in behandeling bij slachtofferhulp maar praten ga niet zo gemkkelijk als erover schrijven.

beste, ... Misschien kan je via VZW Payoke meer info krijgen? Hun url: www.payoke.be Je kan natuurlijk ook met een van onze medewerkers chatten. Op onze site zie je links onderaan de link naar onze chatagenda. Groetjes, het slachtofferchatteam.

Mooi initiatief, alleen een aantal bedenkingen vooraleer we dit als hulpverlener doorverwijzen. Betreft vertrouwelijke gegevens/privacybescherming op het net. ik zie dat jullie via MSN werken en dat jullie medewerkers meestal via hotmail.com werken. Dit zijn mi. publieke servers? Hoe garanderen jullie dan de vertrouwelijkheid van gegevens: publieke servers zijn immers te kraken en ook virussen kunnen misschien vertrouwelijke info uit een postbus doorsturen? Om die reden mogen wij bv. onze medische en sociale gegevens niet mailen naar publieke servers. Ik hoor graag van jullie of daar enige garantie kan rond geboden worden en of bellers daar worden over ingelicht?

Dirk Van gestel , sociaal verpleegkundige

Vooreerst , ik versta je bezorgdheid goed. Ik vrees dat we vooral via msn werken omdat dit voor ons geen extra kosten meebrengt. Natuurlijk zouden we liever een met aan onze behoeften en met strenge veiligheidsnormen voorziene chatbox installeren maar de kosten hiervan zijn ongelooflijk en wij worden niet gesubsidieerd voor slachtofferchat.Het voordeel van het gebruik van MSN is dan weer dat het door vele mensen gekend en gebruikt is.Je kan de mensen aan wie je eventueel door zou verwijzenvertellen dat we op dat vlak geen garanties kunnen geven en aan hen de keuze laten? Signus .

Hallo, Ik vind dit een heel goeie actie,omdat sommigen niet altijd naar een hulpverlening durven te gaan. Ik zelf en ook anderen durven misschien ook meer zeggen wanneer je de persoon niet ziet. Maar ik heb een vraagje? Gaat het alleen om mensen die geconfronteerd zijn met geweld of ook om een babbel wanneer je je echt niet goed voelt? groetjes

Caro

Beste Caro, Dank je voor je reactie. Deze site is inderdaad wel bedoeld voor slachtoffers van geweld. Wat chatten betreft wanneer je je echt slecht voelt maar daarom geen slachtoffer bent van geweld, dan kan je terecht op tele-ontaal, zij hebben ook een chatbox. Misschien kan je daar eens proberen? Groetjes, Signus.

Zeer goed initiatief!!! Duidelijke informatie over het gebruik en de doelstellingen. Zeer gebruiksvriendelijk en 'uitnodigend'. Ga ik aanraden aan toekomstige cliënten. De verschillende aanbiedingen van de verschillende diensten worden gedaan, maar het aanbod op het niveau van de politie is licht beperkt... Indien extra informatie gewenst is wil ik met veel plezier deze informatie verschaffen.

Illeke

Ik ben mishandeld door mijn (nu) exvriend. hij was op dat moment mijn vriend. hij ging door het lint omdat een goede vriend mij een sms had gestuurd met mijn verjaardag. de volgende 1,5uur waren een letterlijke hel voor mij... hij heeft mij zwaar mishandeld, op de grond gegooid, geslagen en meerdere malen mijn keel dichtgeknepen... maar zelfs nu ik hem zie na een 5 maand, denk ik, ja hij is nog wel leuk. ik ga nooit meer iets met hem beginnen. maar die gemengde gevoelens zijn er wel. we zouden gaan samenwonen en alles, alles leek zo perfect. achteraf gezien zijn er veel aanwijzingen geweest tot deze actie van hem.

Jet

Beste Jet,
Ik begrijp dat je met dubbele gevoelens zit. Hij heeft immers een mooie droom stuk gemaakt. Maar ik denk dat je beslissig om bij hem weg te gaan de juiste was. Iemand die zo reageert op een onschuldig iets als een sms op je verjaardag is denk ik, niet iemand waar je een fijne relatie mee kan opbouwen. Ik hoop dat je de kracht hebt om dit alles te verwerken en de moed om op zijn tijd een nieuwe relatie aan te gaan met een fijne persoon. Als je behoefte hebt om hierover nog verder te praten ben je welkom op onze chat. Groetjes,

Signus

Ik heb reden genoeg om te denken dat ik reeds meerdere malen psychisch mishandeld werd door mannen. De laatste relatie heeft 3 jaar geduurd, sinds augustus is hij hier weg, maar heeft heel de stad ingelicht dat ik een echte gekkin was en zijn zoon heb mishandeld. Na de breuk heeft hij me nog meerdere malen aangehaald, en toen ik zei dat ik niet kon vrijen met hem zonder dat daar gevoelens bij kwamen, heeft hij me als een steen laten vallen. Na een week of twee kwam hij met een andere vrouw voor mijn ogen staan flirten. Na wat gepruttel van mij zei hij dat hij zijn leven niet ging stoppen omdat ik hier rondliep. Daarbij komt nog dat hij in januari mijn hele famillie bijeen trommelde om te vermelden dat we in de zomer gingen trouwen. Hij blijft me pijnigen, zelfs na de breuk. Ik heb nooit begrepen waarom hij dit deed. Pas deze avond is het tot me doorgedrongen , hij kan er niet mee stoppen mij te vernederen. Ik moet sterker worden, en wil weten of er ergens een praatgroep waar ik met dit probleem kan buiten komen. Momenteel ga ik wel bij een psychiater, en wil dit ook niet opgeven. Ik wacht op een snelle reactie dank je wel

Marieke
beste Marieke

Heb ik het juist als ik zeg dat je ex je nog steeds lastig valt? Kunnen we hier dan spreken van stalking? Dit is een misdrijf en kan aangegeven worden bij de politie. Je kan op onze site de telefonnumers van de slachtofferbejegenaars van de politie in je streek vinden. Wat betreft een praatgroep kan ik je niet direct een antwoord vinden. Misschien kan je best je licht opsteken bij een CAW in je buurt. Voor jou zal dat waarschijnlijk Aalst zijn op het nummer 053/ 41.40.20 Je kan ook steeds met iemand van ons chatten. We kunnen je misschien een eind verder op weg helpen als we wat meer bijzonderheden over je situatie hebben.

Signus

hallo, ik zou ten eerste jullie willen proficiat wensen met jullie initiatief van deze site. ik vind het wel een goed idee.
En ik kan me in veel dingen terugvinden. Wa ik goed vind is dat alles anoniem kan. Want er is wel een serieuse drempelvrees
bij vele mensen en dit is toch een eenvoudigere manier.
Ook ik heb er lang over gedaan om mij probleem onder ogen te durven zien. Ook al ga ik naar een terapeut met mijn problemen
toch kan ik nog steeds het woord 'misbruik' niet over mijn lippen krijgen. Dus langs deze weg is het wel gemakkelijker om te doen.
Ik zou zo zeggen doe zo verder want er zijn nog zoveel mensen die hulp nodig hebben.

Beste mensen,ik zou jullie graag willen bedanken en als ik kan mijn steun geven..?In elk geval was ik enorm aangedaan over het medeleven die ik(in mijn geval) bij "kleine beer"gevonden heb en bovenal de duidelijke en correcte info die me nu eindelijk de moed gegeven heeft om iets te ondernemen !vooral nu ik pas de gevolgen ken van het geweld die me 5 a 6 jaar geleden aangedaan is.Ik heb een cervicale kanaalstenose door een ernstig nekletsel,dwz dat ik binnenkort gedeeltelijk of zelfs gans verlamd kan zijn..dat is voor mij enorm ingrijpend en de schade heeft men vorig jaar vastgesteld na uiteindelijk een Scan uit te voeren.de dokter had jarenlang mijn klachten als stress symptoom aangenomen omdat ik vroeger ,door jarenlange stress,enorm veel psychische problemen gekend heb.De dader en de dokter zijn allebei verantwoordelijk voor mijn helse pijnen maar de dokter durf ik niet meer te benaderen want die heeft mij gedreigd met collocatie als ik hem zou vervolgen...Nu blijft mij enkel nog de hoop op slachtofferhulp al moet ik dan wel een klacht indienen tegen de dader wat volgens mij nutteloos en gevaarlijk kan zijn.Toch zal ik proberen om recht of hulp te bekomen want al mijn plannen voor de toekomst zijn kapot;Ik kan niet meer werken en voor mijzelf zorgen ,dit heeft financiele gevolgen en ook sociaal isolement.tenslotte gaat men er pas echt voor als veertiger om de toekomst te verzekeren.die kans krijg ik niet meer.Dus gewoon al het inkomstenverlies is ongelooflijk om dan maar van de medische kosten te zwijgen.Ik had pas mijn eigen zaak gestart en al mijn spaargeld investeerd.nu krijg ik 640 in een maand en de huur is al 300? wat nog menselijk is tegenwoordig.electriciteit is ongelooflijk hoog want ik zit steeds thuis en tis koud ,dan al de medicatie die ik niet eens kan kopen ,toch niet altijd ..ik hou maar op want ik vertel dit verhaal voor het eerst aan de buitenwereld en er kwam meer uit als verwacht waarvoor mijn excuses.Beste mensen jullie inzet is te bewonderen en dank u voor het begrip en vooral de bruikbare en duidelijke informatie.Nu nog gewoon de eerste stap zetten naar gerechtigheid als die nog bestaat...layla

Blij dat hierover gepraat wordt!!! Sinds ik er weggelopen ben, kan ik niet meer zwijgen. Sommigen (oa psychologe) zeggen dat ik het nog niet verwerkt heb, maar dat is helemaal niet waar. Hierover MOET gepraat worden. Als ik praat over mijn verleden met andere mensen, ook onbekenden, raak ik meestal een gevoelige snaar. En echt waar van sommigen van wie je het helemaal niet verwacht zijn wolven in schapenvachten. Spijtig genoeg zien de rechters dat niet. Zij denken echt dat het op het op iemands gezicht geschreven staat of ze een goede of slechte mens zijn. En dan belonen ze de dader omdat ze mij niet willen geloven. En DAT, dat heb ik nog niet verwerkt.

Hanne

Beste bezoekers aan deze website, Ik ben een laatstejaarsstudente journalistiek en werk momenteel aan een achtergrondverhaal over een problematiek in onze maatschappij. Ik koos voor het onderwerp 'partnergeweld tegen vrouwen' en heb reeds een interview met een medewerkster van Amnesty International achter de rug. Via haar kreeg ik schokkende cijfers te horen (1 vrouw op 5 wordt in ons land het slachtoffer van partnergeweld), maar kwam ik ook meer te weten over oorzaken, gevolgen en bestaande wetgeving. Nu ben ik nog op zoek naar een getuigenis van een slachtoffer om dit in mijn artikel te kunnen verwerken. Het artikel dient louter voor mijn lector en wordt zeker niet gepubliceerd. Indien iemand me haar verhaal wil mailen kan dit op kirsten.ginckels@plantijn.be Ik hoop dat mijn reactie op deze website niet als ongepast wordt ervaren. Ik besef alleen dat het enorm moeilijk is om in contact te komen met mensen die het meemaakten en daarom probeer ik het via deze weg.

kirsten

Ik moet gewoon even kwijt hoe verschrikkelijk de nieuwe media een impact hebben op stalking... Sms, email, veel ongewenste gsm-belletjes,... Ik heb 4 maanden geleden een relatie beëindigd. Na veel durf samen zoeken heb ik het uiteindelijk gekunnen. De persoon waarmee ik in relatie zat bracht nooit respect voor me op, getuigde van weinig liefde en leefde zijn leven. Dit deed me enorm veel pijn vooral omdat ik een jaar ervoor mijn parnter verloren was in een auto-ongeluk. En net als je denkt nieuw geluk te hebben gevonden bots je op zo iemand. Na 5x gedreigd te hebben van de relatie te stoppen en mij steeds opnieuw te hebben laten overtuigen door hem om dit niet te doen, vond ik na 1 jaar en 2 maanden de moed om dit wel te doen. Net toen ik zou verhuizen naar mijn eigen gekochte appartement. De redenering was:"als ik het nu niet doe, zal me ook daar in het nieuwe appartement weinig geluk opwachten samen met hem". Na eerst welteverstaan liefdesverdriet bij hem vast te stellen zijn we nu al 4 maanden verder en belaagt hij mij nog geregeld met emails met complottheoriën waar niets van waar is, haat-smsjes, nodeloos bellen waar ik na 20 oproepen op antwoord omdat ik wil dat het stopt, enz... Alles of toch bijna alles heb ik bijgehouden. Ik heb intussen een nieuwe relatie waarin ik me goed voel. Een relatie die niets te maken had met de breuk. Ik weet dat mijn expartner iedereen de pieren uit de neus haalt over wat ik nu doe enz... Het minste wat hij van mij hoort is weer goed om in actie te schieten. Ik word er ziek van, vooral nerveus. Hij lastert waar hij maar kan en ik weet dat sommige mensen te dom zijn om het niet te geloven. Dit vergalt momenteel mijn leven. Email heb ik vandaag geblokkeerd, helaas kan dit niet bij sms of oproepen via gsm. Werkelijk helaas want als ik er niets meer van zou horen zou mijn angst misschien overgaan... Ik hoop dat hij spoedig een nieuwe relatie vind en mij vergeet. Want 4 maanden van constante bedreiging is voor mij van het goede teveel. Dank je aan wie dan ook dat ik dit even van mij kan afschrijven op deze "slechte" dag...

Beste heer/mevrouw,
Ik wordt enige tijd bedreigd met de dood, omdat ik wil scheiden. In onze cultuur is het zo dat je niet mag scheiden, dit is een schande voor de familie. Ze willen hun eer tonen door mijn te doden. Ik woon nu in Nederland, maar wil niet meer in Nederland wonen, ik wil vluchten naar Belgie. Ik heb geen familie in Belgie. Kunnen jullie mij helpen, bij welke instantie moet ik zijn. Kan ik niet terecht bij een Blijf van mijn lijf huis in Belgie? Hoop snel reactie te ontvangen. Dank u.

Beste, omdat ik niet weet naar welke regio je zou willen vluchten is het ook niet simpel
om de dichtsbijzijnste hulpverlening door te geven.
Wat ik wel kan doen is je een telefoonnummer en URL doorgeven
van een diversiteitscentrum doorgeven waar wij al vaak mee gewerkt hebben.
Zij gaan je in ieder geval al verder kunnen helpen.Telefoonnummer vanuit Nederland: 031 09 2676649 en URL: http://www.odice.be
Succes en sterkte,
het slachtofferchatteam

Hallo,
Ik weet niet meer wat te doen, vandaar deze mail. Het lijkt wel alsof ik in en impasse ben beland en niet meer weet hoe eruit te komen. Mijn vriend, de vader van mijn dochtertje van één maakt me echt gek. Hij verandert steeds van emotie, dan weer blij, dan weer boos en soms echt woedend en kwetsend. Hij dreigt er steeds mee mijn dochter van me af te nemen. Dat hij ervoor zal zorgend at ik niets meer heb. Ikmag wel blij zijn met zo een man, die geld binnen brengt enzo.. Steeds meer verwijten en vooral echt kwetsende dingen. Ik zie geen uitweg meer, ik ben zelf alleen nog maar depri en voel me echt klein als hij zo doet. Vanochtend zei hij nog dat ik vanmiddag uit zijn huis moest zijn. Ik weet het ook niet meer. Liefde is toch niet zo? Hij zegt dat ik me maar moet excuseren als ik wil dat hij met me praat. Maar ik wet niet waarvoor? Hmm, ik word hier moedeloos van. Ben al een paar keer bij hem weggegaan maar dan laat hij ons niet met rust. Mijn dochter is mijn alles en omwille van haar probeer ik meestal de kerk in het midden te houden. Maar soms doet het echt pijn.

Het lijkt me dat het vooral je man is die een probleem heeft.
Zulke stemmingswisselingen en zulk gedrag is inderdaad niet echt normaal te noemen.
Jammer genoeg zal hij dit zelf waarschijnlijk niet inzien en ga je hulp nodig hebben
om iets aan je situatie te veranderen.
Ik zie dat je van de regio Wilrijk bent.
Je zou kunnen contact op nemen met een dienst gezins- en raltioneel werk. In jouw buurt is dat:
CAW De Mare: 03/6471000(Merksem) of 03/6582939 (Schoten) of De Terp: 03/6582939
Op deze plaatsen zullen ze je in ieder geval raad kunnen geven. Indien je het gemakkelijker
vindt om te chatten over je problemen kan dit natuurlijk ook.
Kijk voor de chatmomenten op de chatagenda in het menu links.
het slachtofferchatteam

hallo
ik ben kapot.mijn oudste dochter van 18jaar,bijna 19 is weggelopen.we hebben 3 kinderen.ze zijn allemaal met veel liefde,begrip enz.opgevoed.van toen ze geboren waren heb ik altijd hen geobserveert.ik voel aan wanner er iets scheelt zonder dat ze mij hebben ingelicht.mijn oudste dochter is altijd een hevige student geweest.we kregen haar moeilijk buiten omdat ze niets van haar studie's wou missen.ze is altijd van nature keurig en verstandig geweest.sinds een jaar is ze in de ban van krapuul.die ook in het drugsmilieu zitten.mijn dochter is plotseling overtuigt dat ze lesbisch is terwijl ze daar een half jaar geleden nog van walgde.haar 'vriendin'is zelf amper 16jaar.die gaat met gedrogeerde mannen slapen en houd er nog andere meisjes op na.mijn dochter weet dat maar heeft nu resoluut gekozen om haar met haar ouders,broer,zusje en familie te breken.ze wil nooit meer kontakt met ons hebben,laat staan terug naar huis komen.de politie en sociaal assistent zegt dat we niks mogen doen ook al weten we dat ze in een kriminele bende zit.we mogen alleen blijven opdraaien voor haar schulden tot ze 25 jaar is.vrijheid voor jongeren.daar kan ik inkomen.dat ouders die een kind zelf hebben gemaakt,opgevoed,haar zoveel dat ze konden gegeven voor wat ze nodig had,op hun 18 jaar tegen de muur worden gesmakt,is geen vooruitgang maar een overspel van onmacht.de porno en alles wat met wansmakelijke sex te maken heeft wordt overvloedig in de media gesmeten.ook al wil je het niet zien,het wordt op een smerige manier voorgeschotelt.is dat de ideale toekomst van onze kinderen?de regering is er blijkbaar mee akkoord want ze doen er niks tegen.ben ik de enige die die vernieling van het pure inziet?in ieder geval,ik wil mijn dochter terug!ik ben wanhopig en weet met mezelf geen raad.ieder van ons lijd hieronder maar we staan machteloos.rest ons dan maar alleen het 'recht'om haar te begraven?wat is de bedoeling dan nog van het leven?van de maatschappij?
jolleke

Indien je wil reageren op Jolleke kan dit via info@slachtofferchat.be
het slachtofferchatteam

Na de zelfdoding van mijn echtgenoot, 6 weken geleden, ben ik op zoek gegaan naar meer info & hulp op het net. De duidelijke teksten hebben mij goed gedaan, en voor de 1e maal kon ik mij concentreren op al hetgene ik las. Ik realiseer me dat ik met ons gezin nog een zeer lange moeilijke weg moet afleggen, maar met steun van vele vrienden, familie en zulke goede sites moeten we erin slagen om de zon weer te zien schijnen.

Ik ben een slachtoffer van een rampzalig motto-ongeval, waarbij m'n vriend op slag dood was. Ik had 39 breuken en was 2 maanden in coma. Alle onheil van de noodlottige gevolgen blijft aanslepen en ik kijk dus uit naar euthanasie, want ik kom in aanmerking maar dat blijft ook aanslepen. Conclusie: alle organisaties profiteren en maken misbruik van ellendelingen... maar ik BESEF het en WEET het! Erger, kan niet.......

Ik ben net op deze site gestoten en ik moet zeggen echt een goed initiatief! Ik ben zelf slachtoffer geworden van psychische mishandeling door mijn nu ex-vriend. Het heeft 7j geduurd eer ik doorkreeg dat mijn relatie niet echt normaal te noemen was...ik was ook pas 21 dan weet je niet wat een echte relatie moet voorstellen dus ik dacht dat alles wat ik doormaakte erbij hoorde. De vernederingen, lachen met mijn uiterlijk (zogezegd om te plagen), hij ging overal heen als ik er niet was...maar ik mocht nooit ergens vanaf weten. Als ik toevallig iets te weten kwam werd toen kwaad en beschuldigde me ervan hem te willen controleren. Als ik iets zei had hij altijd kritiek, en het was nooit goed. Hij moest in alles zijn zin krijgen of hij werd woedend en begon met dingen te gooien. Maar slaan dat deed hij niet bij vrouwen. Ik heb het nu af en toe moeilijk omdat ik besef hoe dom ik eigenlijk geweest ben en hoeveel tijd en energie ik in een verloren zaak gepompt heb. Dit moest me even van mijn lever.

Eigenlijk een vraag. Als je partner soms een bui krijgt waarbij hij bv. een tafel omgooit waaraan je aan het eten bent, is dit geweld. Dit is een paar keer in het jaar gebeurd, toen de kinderen nog klein waren, en in stressmomenten. Ik slaag er echter niet in om dit te verwerken, en voelde me toen heel erg onder druk gezet en verantwoordelijk voor het gebeuren. Moet ik hiervoor nog hulp zoeken, er proberen over te praten lukt niet.

Ik vermoed dat het hier inderdaad om geweld gaat. Je partner gooit een tafel omver waaraan jullie zitten te eten. Waarschijnlijk toch met een hele hoop agressie; k kan me niet voorstellen dat hij dit met zachtheid zou doen. dat hij dit nu in een bui doet waarin hij gestresseerd is maakt niets goed, het verklaart misschien wel.
Of je al dan niet hulp moet zoeken ga je zelf moeten beslissen maar het feit dat je je er nu zo nog steeds over voelt is voor mij toch wel een teken dat er misschien iets mee moet gedaan worden. Je zou kunnen contact opnemen met een Centrum Algemeen Wezlijnswerk of een Cetrum Geestelijke Gezondheidszorg in je buurt. Of je kan een privétherapeut zoeken. Je kan natuurlijk hoe dan ook met een medewerker hier, van slachtofferchat chatten.