SEKSUEEL MISBRUIK
Seks kan leuk zijn, maar soms kunnen seksuele situaties erg vervelend zijn. Er wordt geschat dat één op vijf jongeren ooit met seksueel misbruik wordt geconfronteerd. Seksuele intimidatie is de meest voorkomende vorm van seksueel geweld bij jongeren.
Gedwongen
Seks is niet altijd leuk en opwindend. Het wordt een heel pijnlijke
ervaring als je ertoe gedwongen wordt. Soms gebeurt dat heel duidelijk met
geweld. Er zijn ook subtielere vormen van dwang: iemand kan je zo manipuleren of
bedreigen, dat je uiteindelijk toestemt. Zowel meisjes als jongens kunnen het
slachtoffer van seksueel misbruik zijn. Seksueel misbruik kan voorkomen in je
eigen omgeving of door mensen die je erg vertrouwde. Ook al lijkt je dat
uitgesloten.
Onthoud altijd: je lichaam is van jou. Ook als je een relatie hebt met iemand,
dan heeft die niet het recht je tegen je wil aan te raken op een manier die je
niet prettig vindt. Als die ander dat wel doet, dan is hij of zij schuldig, niet
jij.
Verkrachting, aanranding, seksuele uitbuiting
Bij verkrachting, aanranding en seksuele uitbuiting word je met geweld gedwongen tot seksueel contact. Elke vrouw en elke man, elk meisje en elke jongen kan er het slachtoffer van worden. De helft van het aantal verkrachtingen wordt gepleegd door een bekende. Als iemand je dwingt tot geslachtsgemeenschap, dan ben je seksueel misbruikt, of die persoon nu een vriend, een familielid of een jongen is met wie je een afspraakje hebt. Verkrachting is een misdrijf en dus strafbaar. Ook als het door een bekende gebeurde.
Om van verkrachting te kunnen spreken, moet er penetratie (een binnendringing van penis, vingers of voorwerpen) geweest zijn. Aanranding (dus zonder penetratie) is ook strafbaar. Toch zijn er heel wat meisjes en jongens die niet naar de politie durven te gaan om aangifte te doen. En toch zou je het moeten doen. Een dienst voor slachtofferhulp of een andere hulpverleningsdienst kan je helpen als je verkracht of aangerand werd of als je het slachtoffer bent van seksuele uitbuiting. Om te praten over je pijn en verdriet, maar ook om met jou samen de nodige stappen te zetten.
Incest
Bij incest zijn er seksuele contacten tussen bloedverwanten: ouders, broers en zusters, ooms en tantes. Ook seksuele contacten tussen stief- of pleegouders en kinderen zijn een vorm van incest. Incest is een misdrijf. Het kan geslachtsgemeenschap inhouden, maar het kan ook beperkt blijven tot ongewenst zoenen, knuffelen, betasten... Incest komt veel meer voor dan vroeger gedacht werd. Meisjes en jongens die met incest te maken hebben, durven er vaak nauwelijks over te praten. Ze zijn bang dat er dan thuis grote problemen komen. Slachtoffers voelen zich vaak schuldig voor wat er gebeurde. Jongeren die ermee te maken hadden, hebben vaak veel problemen met zichzelf en met relaties. Het doorbreken van je 'geheim' is dikwijls de eerste stap om je beter te voelen. Als je het alleen niet meer aankunt, ga je het best eerst naar een hulpverleningsdienst.
Seksuele intimidatie en seksueel misbruik
We spreken over seksuele intimidatie wanneer je wordt geconfronteerd met kleine incidenten die je ongemakkelijk doen voelen: je wordt betast op de bus, er wordt voortdurend binnen en buiten gelopen als je onder de douche staat, een leraar maakt af en toe seksueel getinte opmerkingen over je uiterlijk,...
Maar het kan ook erger. Iemand dringt zich aan je op houdt er niet mee op, hoewel je protesteert. Of iemand is zoveel sterker of machtiger dan jij, dat je uit angst niets meer durft te zeggen of doen. In deze gevallen spreken we over seksueel misbruik. Niemand heeft het recht om je tot (seksuele) intimiteiten te dwingen. Jij hebt altijd het recht om zelf te kiezen of je iets wel of niet wil doen. Iemand die je dat recht niet gunt, maakt misbruik van jou. Als dit je overkomt, is er één ding dat je zeker niet moet doen: het laten gebeuren en zwijgen.
Weerbaarheid
Als je wordt geconfronteerd met seksuele intimidatie of seksueel misbruik, ben je soms even als verlamd. Vaak denk je achteraf pas dat je beter van je af had moeten bijten. Of je zwijgt uit angst of schaamte voor de reactie van je omgeving. Soms vinden de anderen het gedrag van de pleger niet zo erg en daar sta je dan. Of soms kom je gewoon in een positie dat je niet de macht hebt om iets terug te doen.
Toch is het best dat je reageert. Negeren kan bij minder ernstige gebeurtenissen soms helpen, maar beter is te praten, te zeggen en te blijven zeggen wat je ervan vindt. Maar je kan ook roepen, tieren of de ander een schop tegen de schenen geven.
Laat je in geen geval wijsmaken dat jouw gedrag ongeoorloofd is. Je hebt alle recht om te zeggen of te tonen dat je iets niet wil en je hebt het recht om dat te doen op jouw manier.
Hulp
Geef jezelf niet de schuld als het je niet lukt om je te verweren. Maar hou het ook niet voor jezelf. Verzwijg het niet. Praat erover met iemand die je vertrouwt en die je kan helpen: een leerkracht, vrienden, je ouders, je huisarts, een jongerenorganisatie,...
Door erover te praten vind je misschien een manier om het seksueel misbruik te laten ophouden. Maar nog belangrijker: door erover te praten houdt het op een probleem te zijn dat zich enkel in jouw hoofd afspeelt. Het wordt iets echts waaraan iets gedaan kan worden.
Adressen van organisaties die je kunnen helpen vind je in de rubriek adressen.
Bron : http://www.sensoa.be/1_4_2.php